Onze vakantie naar Engeland begon in feite al medio januari van dit jaar. Op 23 januari boekten we de overtocht (heen op 2 en terug op 13 augustus) en konden de voorbereidingen en de voorpret beginnen!
We werden lid van de Caravan Club, zodat we verzekerd waren van goedkoop kamperen. Vervolgens maakten we op basis van het membershipboekje onze keuze. Om door de bomen het bos te kunnen blijven zien, selecteerden we de vele CL's (certified location) op aanwezigheid van een website. Hierdoor konden we een idee krijgen van de accommodatie en was contact via mail ook mogelijk. Vervolgens maakten we een planning van alle dagen en kozen de activiteiten die we zouden doen op de dagen dat we opbraken. Aangezien de camper niet beschikbaar was voor vervoer op het moment dat we ons kampement hadden ingericht, wilden we op de 'reisdagen' steden of attracties bezoeken die we niet per fiets konden bereiken.
Daarna heb ik nog veel informatie via internet gezocht, bijvoorbeeld een geschikte parkeerplaats in Cambridge, een kerk om op zondag te bezoeken en de reistijden naar de diverse doelen. Ik ben daar lekker uitgebreid mee bezig geweest en kwam lekker in 'the mood'! Als laatste haalde ik nog een paar boeken uit de bieb: een reisgids van Engeland met bezoektips en plattegronden en een boek van journalist Peter de Waard over het 'eigenzinnige koninkrijk'.
Maandag 1 en dinsdag 2 augustus, 23 en 25 graden
Maandag 1 augustus werd mama 65 jaar. Dat werd natuurlijk uitgebreid gevierd en voor ons was dit het startschot van onze vakantie. Want met volgestouwde camper gingen we richting Rijssen om de volgende dag om 9.00 uur te vertrekken naar Hoek van Holland. We zouden daar rond het middaguur aankomen, wat helaas iets later werd omdat de motor te heet werd vlak voordat we de bestemming hadden bereikt. Dat werd een verplichte pauze met een bakje hete koffie, zodat de motor kon afkoelen en er extra koelvloeistof bij kon. Vervolgens kwamen we alsnog rond 12.15 uur aan in HvH en gingen niet rechtstreeks naar de terminal, maar zochten een plekje op de boulevard (thuis ontdekt via Google Maps) om daar een warme maaltijd klaar te maken (=op te warmen). Om 13.00 uur gingen we naar de ferryterminal van Stena en konden direct inchecken. Dus al met al zaten we al om 13.30 uur op de boot, die om 14.30 uur zou vertrekken. Het was warm (rond 25 graden) en heiig.
Een groot deel van de overtocht zaten we buiten. Maar het koelde langzamerhand wat af en het was toch wat winderig, dus het laatste deel van de tocht zaten we binnen. Om 20.00 uur precies meerden we af en om 20.15 uur reden we de boot af. Via Tomtom naar Dovercourt Caravan Park, wat toch wat lastiger te vinden was, omdat ze in de UK amper huisnummers kennen en Tomtom er perse eentje wil. Rond 20.45 uur stonden we op de camping en laadden we snel uit, zodat de bedden opgemaakt konden worden. Voor 1 nacht zetten we de voortent en bergruimte onder de achterklep niet op, dus het was wel even behelpen met alle 'rommel' die een plekje moest vinden.
De camping was er niet bepaald eentje van onze voorkeur, maar met een ferry-ticket kregen we de eerste nacht 50% korting en het was dichtbij de terminal.
Woensdag 3 augustus, 30 graden
De volgende ochtend was het al snel heel warm. We hadden in eerste instantie een dagje naar Duxford gepland, het Imperial War Museum. Maar het zou 30 graden worden en ik wist nog van vroegere open dagen op vliegvelden dat het daar met al dat beton nog wel een paar graden warmer zou zijn. Dus we besloten de boel rustig aan weer in te pakken en daarna verkoeling te zoeken in het zwembad. Daarna reden we (na een tussenstop bij de Lidl in Harwich) op de Tomtom naar Lawshall, een gehucht 15 km onder Bury St. Edmunds. Blijkbaar had Marco de kortste route uitgekozen, want op een gegeven moment leidde 'Eva' ons de grote weg af en via allerlei binnenweggetjes sneden we een heel stuk af. Dat was een mooie vuurdoop voor Marco, die helemaal geen moeite had met linksrijden.
De camping Brighthouse Farm was er niet eentje via de Caravan Club. Een mooie plek om te staan, maar helaas met vieze toiletgebouwen en de boerderij van de eigenaar was een vervallen zootje. We zouden hier twee nachten staan, wat achteraf te kort is met al ons op- en afbreken. We hadden die middag om 16.30 uur net ons kampementje staan, toen het begon te regenen en onweren. Dat koelde tenminste af!
Donderdag 4 augustus, 20 graden
Een regendag! Deze dag zou onze eerste rustdag worden sinds ons vertrek maandag, dus dat we bijna de hele dag regen hadden, vonden we niet zo erg. 's Middags werd het wel (bijna) droog, dus Marco, Margo en ik besloten wat te gaan fietsen richting Bury St. Edmunds. Dat was best pittig, heuvel op (ik met Margo achterop!) en niet te snel heuvel af. Helaas reed ik na 7 km door grind heen, waarbij 1 steentje bleef zitten. Ik vertrouwde het niet en stapte af. Inderdaad… een lekke band! Ik reed zo lang mogelijk door (terug) en Marco pompte nog een keer mijn band op, maar al gauw bleek dat we lopend terug moesten, wilde ik mijn achterband nog een beetje heel houden. Onze dapper Dodo (Margo) had er maling aan en liep gewoon flink met ons mee de heuvels op (heuvel af mocht ze achterop zitten, dan konden we flink grote stappen nemen). Al met al hebben we ruim 1,5 uur gewandeld en tegen vijven kwamen we weer op de camping aan.
's Avonds ruimden we de bergruimte bij de achterklep vast op, zodat de fietsen alweer achterop konden. Ook de vouwfietsen gingen alvast bovenop de camper.
Vrijdag 5 augustus, 23 gradenOm 7.00 uur stonden we op en om 10.15 uur vertrokken we richting Cambridge, waar we rond het middaguur aankwamen. Helaas konden we de parkeerplaats die ik thuis had uitgezocht niet bereiken, omdat een deel van die straat was opgebroken. Maar na enig zoeken, vonden we een ander plekje. Ons oorspronkelijke plan om op de fiets Cambridge te verkennen, hadden we laten varen, omdat mijn band nog niet geplakt was.
We wandelden richting stadshart en ondanks de kaart die ik thuis via Google Maps had uitgeprint, liepen we toch de verkeerde kant op, bleek bij navraag. Toen we onderweg de goede richting op, een toerbus tegenkwamen met open dak, hadden we al gauw de keuze gemaakt en zochten een bushalte op. Zo reden we 1,5 uur door Cambridge, met oranje oordopjes in zodat we de informatie van cd-romgids konden volgen. Het was ideaal op deze manier de stad te verkennen, omdat we veel achtergrond informatie kregen en op een snelle manier een groot gebied konden bekijken. Na afloop van de toer namen we nog een paar winkelstraten, sloegen ansichtkaarten en een paar souvenirs in en aten fish&chips. We hebben nu een vluchtige verkenning gedaan van Cambridge, maar ik wil zeker nog eens terug om bijvoorbeeld Kings College nog een keer te bekijken.
Vervolgens richting camper om naar de volgende CL te rijden. Tomtom deed het nu prima en rond 17.15 uur kwamen we aan op de prachtige CL
Whitehall, Gules Green Lane te Fressingfield. De nette afwerking van de velden en de farm was een grote tegenstelling met de vorige camping en een verademing. We werden welkom geheten door Jo en haar dochtertje Erin (5 jaar!) Kernahan. We hadden de mazzel dat we de enige gasten waren tijdens ons verblijf.
Zaterdag 6 augustus, 22 graden
Eerst hebben we eens lekker uitgeslapen, daarna gingen we naar de village-shop, zo'n 15 minuten van de camping vandaan. Een typisch klein dorpswinkeltje, waar veel te verkrijgen was.
Die dag hebben we verder lekker geluierd. Omdat we het veld helemaal voor onszelf hadden, besloten we het achterste gedeelte speelveld was voor de kids. Daar bedachten Martijn en Maureen een nieuw soort slagbal, dat ze 'hagbal' noemden (combinatie van Honkbal en slAGBAL). Nadat ze het eerst uitgeprobeerd hadden, hebben we het met z'n vijven gespeeld en veel lol gehad.
's Avonds bakten Marco en ik allebei pannenkoeken, ik op ons campergasfornuis, hij op zijn veredelde bbq.
De eigenaren van de farm waren hobbyboeren met 40 schapen, 2 honden, paarden, kippen en cavia's. De pony Pebbles stond naast ons terrein en werd elke avond op stal gezet en 's ochtends weer naar de wei gebracht. Een paar keer zijn Margo en Maureen mee geweest.
Zaterdag net na het eten werden alle schapen naar de stal gebracht. Ze moesten naar twee andere weilanden van boeren in de omgeving, omdat ze hun eigen weiland inmiddels kaal hadden gevreten. Het was leuk om te zien hoe die eigenwijze schapen de stal ingeleid werden, waarbij er natuurlijk een paar de kans zagen om te ontsnappen en de tuin van de farm in renden.
Zondag 7 augustus, 21 graden
Thuis had ik al ontdekt dat Fressingfield een Baptistenkerk had, waar ze om 11.00 uur dienst hadden. Daar zijn we naar toe geweest. We waren er al vroeg en zaten tot vlak voor 11.00 uur in een half lege kerk, die op het allerlaatste toch nog helemaal vol stroomde. Heel veel gezinnen met kinderen! We zongen 'Opwekkingsachtige' liederen en oude hymnes, de boodschap was goed en Bijbels, kortom: we voelden ons meer dan thuis! Voor en na de dienst werden we door deze en gene aangesproken. aan aanspraak geen gebrek.
Na afloop van de dienst moesten we nog even naar de shop, die op zondag ook open was. Op de fiets konden we niet zoveel kwijt, dus het moest wel even zo.
's Middags weer lekker geluierd bij de camper en allemaal onder de provisorische douche! Marco had onlangs een douchezak gekocht die je kunt laten opwarmen in de zon en waar een mini-douchekop aan zit. Hiermee hebben we ons allemaal afgepoedeld, op een plekje achter de camper dat Marco m.b.v. lakens had afgebakend. Een beetje warm water uit de ketel voor ons haar en de padvinders waren weer fris!
In de namiddag kwam Jo Kernahan vragen of Margo nog met Erin wou spelen in hun tuin. Dat wou Margo wel. Maar na 20 minuutjes was ze al terug, want er zaten teveel spinnen bij de speeltoestellen van Erin!
's Avonds afgerekend en nog wat nagebabbeld met Jo. Onderwijl ruimde Marco alvast weer de bergruimte op en deed de fietsen weer op de camper.
Maandag 8 augustus, 20 graden
Weer om 7.00 uur op, weer om 10.15 uur vertrokken, maar met de vaste overtuiging dat we nog wel een keer terugkomen! Nu ging de rit naar Bressingham Steam & Gardens, een half uurtje rijden vanaf Fressingfield. Hier veel oude locs die tentoongesteld stonden, kleine treintjes om je in te laten rondrijden, een interne expositie met de decors van de comedyserie 'Dad's army' en een prachtige oude draaimolen voor Margo. En daarna natuurlijk nog dwalen door de prachtige tuinen! Bij het vertrek hebben we allemaal nog goed gescoord in de souvenirwinkel, waar ik een prachtige
legpuzzel heb gekocht van Waterloo Station (die moest ik natuurlijk eerst thuis gaan leggen, voordat ik met deze weblog bezig kon
).
We reden weer rond 15.00 uur, waarna we rond 16.00 uur aankwamen in Burgh Castle, vlakbij Great Yarmouth. Het viel me meteen op dat deze regio behoorlijk toeristisch is, heel veel campings.
Na de perfectie in Fressingfield, was deze CL even wat meer 'down to earth', met wel wat verbeterpuntjes. Zo was het veld afgerasterd met een hek met veel brandnetels en was het terrein niet zo egaal. We stonden er met nog 5 andere gasten. Er was een toilet, maar deze stond vlakbij het huis van de eigenaar en dat was net even te ver om elke keer naar toe te lopen. Maar we hadden ons in Fressingfield ook prima gered met ons chemisch toilet en dat ging nu ook prima.
's Avonds vielen er een paar behoorlijk pittige buien, zodat we goed konden checken of ons kampement waterproof was en dat bleek het geval.
Dinsdag 9 augustus, 20 graden
Na een beetje uitslapen, gingen we op de fiets naar de Tesco, ongeveer 15 minuten van ons vandaan. Het rook erg raar in die winkel, naar lijm. Ze bleken werkzaamheden aan de vloer te hebben gedaan, waardoor dit was ontstaan. Men besloot de winkel te sluiten. Wij waren de laatste klanten, dus we moesten een beetje opgejaagd onze boodschappen doen.
's Middags uitgebreid gefietst door Burgh Castle, langs routes die de CL-eigenaar op een kaart had uitgestippeld. We bekeken de ruines van een Romeinse burcht, naamgever aan de plaats Burgh Castle. Het plaatsje is eigenlijke heel klein, maar heeft de vorm van een vierkant waar binnenin de ruimte niet is ingevuld met woningen maar gewoon een akkerbouwgebied is.
's Avonds hebben we gewandeld net buiten het terrein van onze CL, een natuurgebiedje dat ook in eigendom is van de CL-eigenaar. Prachtig stukje met een moerasachtige vijver en veel bloemen, zodat ik een prachtig veldboeket heb kunnen maken. De route terug naar onze CL liep ook langs het terrein van de eigenaar, die o.m. een oud ijzerhandelaar is en allerlei troep verzamelde. Echt zo'n sjacheraar, een ongecompliceerd type met veel gevoel voor humor. Zou volgens Marco zo uit een Engelse comedy gestapt kunnen zijn.
Woensdag 10 augustus, 20 graden
We gingen op de fiets naar Great Yarmouth. Helaas fietsten we een omweg op de heenweg. We gingen eerst op zoek naar het station, i.v.m. onze plannen voor de volgende dag. Daarna gingen we Gr. Y. bekijken en shoppen. Er was een weekmarkt, waar we Marco een 'belangrijk doel' van deze vakantie scoorde: een nieuwe pet. Maureen kocht wat kleding en ook voor Margo konden we wat vinden.
Op de terugweg naar huis liep het lager van Maureens vouwfiets vast. Marco zette de fiets daar in opgevouwen toestand op slot en eerst probeerde Maureen met Martijn achterop verder te fietsen, maar dat was geen succes. Achterop bij Marco ging wel en zo fietsen we via de kortere route weer naar huis. Daar vroegen we CL-eigenaar Tim om een gunst, namelijk of hij met Marco samen de fiets weer op wou halen. Dat was geen probleem. Hij nam Marco zelfs mee naar een fietsenmaker, die voor slechts drie pond de fiets weer repareerde. Ondertussen had Marco leuke gesprekjes met Tim en leerde hem o.m. zinnetjes Nederlands omdat Tim volgend jaar in Europa op vakantie wil en Nederland ook wil aandoen.
Donderdag 11 augustus, 21 graden
Om 9.20 uur zaten we op de fiets naar het station in Great Yarmouth, want om 10.17 uur zou de trein naar Norwich vertrekken. Norwich was in de middeleeuwen op Londen na de grootste stad van Engeland. Het centrum van de stad heeft een prachtige kasteeltoren (Castle Keep), wat ons eerst doel was. De toren was ingericht als een prachtig museum, met een grote open ruimte in het midden en galerijen aan de zijkant. In de bijgebouwen waren nog andere afdelingen te bezoeken, zoals vondsten uit Egypte.
In de souvenirwinkel kocht Martijn replica Romeinse munten en Maureen een ketting met een kruis als hangertje.
Verder bekeken we nog de oudste vaste markt van Engeland en kochten nog wat spulletjes (Martijn scoorde een leuk hoedje), maar helaas vergaten we deze tas mee te nemen uit de trein. We waren allemaal behoorlijk gaar toen we in Gr. Y. aankwamen en hadden alleen gelet op de twee tassen die we al die tijd al bij ons hadden… Marco heeft nog via de website van National Expres East Anglia de vermissing gemeld, maar of dit wat oplevert?
Op de terugweg nog boodschappen gedaan bij Rainbow, onderdeel van Coop en toen weer zonder calamiteiten naar de CL.
Na afloop van deze avonturen aten we van de Chinese Take-away. Heel anders dan de 'Nederlandse chinees', maar wel lekker.
Vrijdag 12 augustus, 20 graden
We braken in alle rust op en reden om 12.00 uur, op weg naar Dovercourt. In eerste instantie zouden we deze dag ook gebruiken voor wat sight seeing rondom Woodbridge, waar ik vroeger met mijn familie gekampeerd heb, maar we zagen daarvan af. Liever rechtstreeks naar de camping en daar nog wat kunnen relaxen. Onderweg reden we door Lowerstoft, waar een grote airshow bezig was. Zagen we vanuit de auto de Red Arrows hun capriolen uitvoeren! Een keer kwamen ze pal op ons af, indrukwekkend!
Helaas verliep de reis niet helemaal zoals gepland, want 10 km. voor Manningtree (drie kwartier voor Harwich) liep het wiellager linksvoor vast. Gelukkig konden we veilig uitwijken naar een zijweggetje. Bellen naar de ANWB ging niet, omdat we geen bereik hadden, maar Marco ging naar een van de huizen en trof een bewoner thuis die heel behulpzaam was. Rond 14.45 uur belden we de ANWB die ons via sms op de hoogte hield van de komst van de AA. Die werd rond 16.15 uur verwacht en was er om 16.00 uur. De monteur probeerde het lager los te beuken, maar dat lukte niet. Helaas ging de remleiding doormidden, dus na een uur hannesen bleek dat we toch met een truck naar Harwich vervoerd moesten worden. Ook hierop wachten en onderwijl een warme maaltijd klaarmaken. Gelukkig hadden de kinderen nog voldoende leesvoer, want oma had ons voor vertrek nog wat pocketboekjes meegedaan. Die werden nu gretig stukgelezen door Martijn, Maureen en Marco.
Een sms volgde, dat de truck rond 19.30 uur zou langskomen. Dus na het eten ook nog voldoende tijd om tassen te pakken (ik wist niet hoe het zou gaan, waar we zouden overnachten). Iets na 19.30 uur kwam de truck, waar de camper achterop gereden werd. Het was een truck met dubbele cabine, waar we met gemak alle vijf in konden.
Om 20.30 uur reden we de ferryterminal op, waar de chauffeur eerst moest navragen waar hij ons kon dumpen. Het bleek dat we gewoon aan de rand van de parkeerplaats van de terminal moesten staan, dus daar bracht hij ons heen. Vervolgens weer alles uitgepakt, maar nu veel meer in de camper gehouden dan in Dovercourt, om geen doelwit van diefstal te worden.
Rond 21.15 uur lag Margo in haar hangmatje. De rest bleef nog buiten de camper zitten om wat bijkomen van de ervaringen. Gelukkig konden we gebruik maken van de terminaltoilet en daar was ook een koffieautomaat. Nadat de auto's van de nachtboot bijna allemaal waren ingecheckt, liepen wij ook naar de incheckkantoortjes, om ons te melden en navraag te doen van hoe het verder zou gaan. Ze zouden het bericht doorgeven aan de ploeg van de volgende dag en gaven aan dat er rond 7.00 uur crew zou rondlopen, die ons verder zou helpen.
Zaterdag 13 augustus, 18 graden
Om 6.15 uur ging de wekker. Een kort nachtje, met gelukkig weinig terminalgeluiden, omdat de wind niet landinwaarts was. We brachten de camper zover in orde, dat we er wel met z'n allen in konden zitten, maar verder alles er zomaar een beetje instouwden. Rond 7.45 uur was er nog weinig te zien van de 'crew' en Marco besloot zich te melden bij de incheckkantoortjes. Kwam terug voor onze ticket en ID-kaarten en daarna was het wachten op hulptransport. Vervolgens kwam er rond 8.00 uur een karretje aan die ons trok met de sleepkabel. Marco moest bijremmen via de handrem. Dat ging prima.
We werden gestald op een dek voor vrachtwagens en konden vervolgens met opgelucht adem een plekje zoeken op de ferry. Het regende, dus dat werd een plekje binnen, waar we de hele tijd verder gezeten hebben.
Om 9.00 uur vertrok de boot. We besloten tijdens deze overtocht een warme hap te eten, omdat we niet wisten wanneer we nog warm konden eten als we van de boot af zouden zijn. Dit 'brak' de tijd ook wel en we vonden allemaal dat deze reis in onze beleving sneller was gegaan dan de heenweg.
Onderweg hebben we nog herhaaldelijk contact gezocht met de ANWB-alarmcentrale. Dat was ons geadviseerd, omdat we ons nog moesten verzekeren van vervoer vanaf de terminal. Het bleef allemaal nog redelijk onduidelijk hoe het verder zou gaan.
Om 16.45 uur meerden we af. Nu zaten we weer in de camper te wachten op hulptransport. De vrachtwagens waren al snel vertrokken. We stonden vervolgens alleen op het dek, met achter ons nog een bagagekar. Die werd op een gegeven moment opgehaald door een medewerker in een karretje, die navraag bij ons kwam doen: "Accu begeven?" We legden uit wat het probleem was en hij zou vervoer regelen. Even later kwam een Mercedes-busje die ons van het schip af sleepte naar het vrachtwagengedeelte van de terminal.
Hier zochten we weer contact met de ANWB-alarmcentrale, waarna ons duidelijk werd gemaakt dat er een bergingstruck zou komen en dat er bij het bergingsbedrijf een huurauto voor ons klaar zou staan. Vervoer van de camper naar de garage in Erica werd deze dag niet gedaan, i.v.m. de meerkosten omdat dat het weekend was.
Om 18.15 uur meldde het bergingsbedrijf zich telefonisch en om 18.45 uur was deze present. De camper weer achterop en wij vijfjes vouwden ons op in de cabine, want deze truck was helaas niet voorzien van een dubbele cabine. De chauffeur was een gezellige babbelkous, die ons naar Rhoon reed, onder de rook van Rotterdam. Daar stond een VW Polo klaar. Helaas niet zo'n hele ruime auto, maar we konden de noodzakelijke bagage er toch in kwijt (vuile goed zakken, toilettassen, vochtige tentdoeken). We reden weg om 20.00 uur en na een snelle rit waren we om 22.15 uur thuis!
En daarna…
Zondag sliepen we lekker uit. Geheel tegen onze gewoonte in, gingen we naar de supermarkt (Plus in Parc Sandur). Ik was helaas vergeten om de etenswaar uit het koelkastje van de camper te halen, dus we hadden werkelijk niets meer in huis!Ik draaide verder de eerste wasjes en begon met mijn nieuwe puzzel.
Dinsdag maar eens wat gebeld met de ANWB. Na een half uur kastje-muur-kastje-muur kon men mij vertellen dat er een fax verstuurd was naar het bergingsbedrijf dat ze permissie hadden om de camper woensdag naar de garage in Erica te brengen. Daar hebben we 'em woensdagavond verder leeggehaald en wordt ie gerepareerd. Status is nu dat ze het lager er met veel moeite uit hebben gekregen en dat ze wachten op de bestelde onderdelen…
Dat was dus onze vakantie, waarbij we allemaal behoorlijk de 'Engeland-tick' te pakken hebben gekregen! We willen allemaal weer heen, liefst volgend jaar al! Wat de kosten betreft, is het ons enorm meegevallen. Het scheelt veel als je maar 7 pond per nacht hoeft te betalen (Fressingfield), i.p.v. 25 pond op een gemiddelde doorsneecamping! En op de dagen dat je luiert op de camping, ben je ook weinig geld kwijt.
Tenslotte zouden we volgend jaar nog meer gebruik maken van het openbaar vervoer. Dan kan je langer blijven staan op een CL en kun je nog wat meer genieten van je rust.
Deze slideshow gaat bij mij op de Pc behoorlijk traag, maar als ik voor een andere variant koos, ging die weer te snel. Dus, je moet er wel even voor gaan zitten!
).